Soulful Sadhak

They say that it in the bush the seeds only sprout after a bush fire Look closely Today's storm is carrying in it the seeds of tomorrow Listen to the thunder The rumbling of the old falling apart is the birth cry for the arrival of what we have been carrying inside of us for so long We may be alone and isolated now the land lies barren and fallow But when this wind blows over we will be together again Let it be the moment to step out of our separateness into a new plain of existence Where we reap the fruits of these seeds that have been waiting in the depths of our consciousness Look deep inside before you go outside Listen closely attune yourself The time is ripening Prepare the soil Don't spoil this opportunity Prepare your soul Be ready to embrace the new as a whole

Vandaag vast ik. Volledig. Vandaag eet ik niets. Niets. Vandaag is het Goede Vrijdag, de vastendag bij uitstek. Vandaag wil ik Christus die op het kruis stierf gedenken. Vandaag wil ik lijden met de Christus. Vandaag wil ik lijden met iedereen in de wereld die lijdt. De Vasten zijn populair. Nog steeds. Het valt me op dat – tezamen met Kerstmis – de vasten wellicht één van de weinige christelijke gebeurens zijn die volledig “ontkerstend” worden en als dusdanig levensvatbaar blijven in deze ontkerkelijkte wereld. Dieetregels zijn populair in elke religie, en des te meer in de hedendaagse cultus van het individu waarin de reclameborden – een soort hedendaagse farizeeën – dicteren dat je moet lijden om dat goddelijke lichaam te krijgen. Dat brengt me bij de vraag: waarom vasten wij? Vasten lijkt iets met lijden te maken hebben. Lijden voor seks en succes, de hemel op aarde van onze moderne cultuur die binnen handbereik is als we eenmaal dat goddelijke lichaam hebben? (Opmerkelijk genoeg a...