Soulful Sadhak

  I ran into the ground of my Being yesterday It smacked me in the face while i wasn’t paying attention As the ground rose up from under my feet I fell down touching the Earth and felt Her soft embrace The air was pressed from my lungs A heavy weight lifted from my chest I could breathe freely again While the Earth stood still my head stopped spinning my legs stopped running I was stuck to the ground Where were You when my head was in the clouds swept away by the winds? How did i lose touch? In the midst of my depravity The sky came down on me And as i circled back into Your gravity I was blessed to encounter reality

When i am in service All my energies just flow When i am in service I don’t worry about tomorrow When i am in service I rise above the highs and lows When i serve, i am free I no longer need to be Better or worse Wrong or right I dedicate myself wholeheartedly I don’t compete or fight My mind is focused On just one thing I don’t get lost I am remembering What is most important In this mortal life To serve and help others Let go of struggle and strife When i am in service I come really alive There is only one thing For which i strive I just want all beings To be happy and thrive When i am in service I am reminded we are one There is no seperation And i've only just begun To see how our threads are spun Completely intertwined And the more i serve The more that i find There are no others No i just we Devoted to service It becomes plain to see There’s nothing in this world That is not me 

Dit is mijn verklaring Van onafhankelijkheid Hopelijk heeft u geen bezwaren Tegen mijn eigenzinnige beleid Ja, dit is mijn vrijheidsstrijd  Ik heb voor u eigengereid Mijn ritselend revolutionaire Woordenschat tentoongespreid  Met dit hardnekkige handvest Teken ik zwart op wit en manifest Tegen saaie poëzie protest aan Ik kom op de barricaden staan  Bent u Herman de Coninck te rijk? Dan stoot ik u van de troon En roep ik luid door mijn megafoon: Zing maar een lagere toon Ik stem voor de democratisering  Van de protserige poëtisering Een stevig laxeermideel Voor de syntactische spijsvertering  In mijn taalkundige grondwet Is geen woord te gek  Ik pleit voor de inclusiviteit Van de breedsprakerigheid Mijn regering eist de versoepeling  Van de taalregeling En belastingsvermindering  Op luxe zinsconstructies Ik hou van dure woorden En houd het politieke midden Tussen zin en verzinsel Dit is mijn rechtsbeginsel Ik dicht in alle staten Die mijn verbeeldi...

Dit is mijn openingszin Het is hier dat ik begin Met lyrische zwier Je liederlijk te versieren Tot ik je voor me win  Met mijn gecharmeer Ga ik voor de hoogste eer, De poëtische prijs zo felbegeerd Ik zweer het op m'n erewoord Dit is waarvoor een dichter leeft  Ik ben een man van cultuur Het ligt in mijn natuur Ik beschrijf je stijlfiguur  Met versvormen zo puur, Maak je helemaal tureluurs Mijn zelfzekere zegswijzen Zijn zeemzoete wijsjes Die zingen als sijsjes Jij verdient de Nobelprijs Ik breng je van de wijs  Ik wil met m'n uitdrukkingen Indruk op je nalaten Je diepe taalgevoelens aanpraten Je met spreekwoorden bekoren Ik kom je rust verstoren Ik heb zin in je ronde volzinnen Ik heb op jouw mijn zinnen gezet Ik wil je verzinnen, je verzen minnen Je met uitroeptekens vastpinnen  Haal ik je met leestekens binnen? Ik wil met je tussen de lijnen Van mijn kwintijnen verdwijnen Tot je de tel kwijtraakt  Van de woordspelingen die ik maak Dan sla ik je aan de ha...

Spraakwaterval Ik bruis en raaskal Mijn woorden stromen in je oren proberen je te bekoren en komen je onschuld vermoorden Blaas maar niet te hoog van de toren! Spraakwaterval Ik luid mijn hoorngeschal over de toppen van de daken zolang ik niet in hoongelach verval getuig je van goede smaak en zal je het gelag niet betalen Spraakwaterval Welkom op dit spraakmakend galabal van de Nederlandse standaardtaal Ik ben de watertandende smaakmaker Je moet geen praatjes maken, want tegen mij heb je geen verhaal! Spraakwaterval Ik bras en ik bral Je hoort m’n tromgeroffel overal Heb je het in de smiezen als ik je trommelvliezen verknal en jij je zielenheil verliezen zal? Spraakwaterval Dit kakelbont kabaal is een kaaklende daad van klaterend woordgebraak die je haast versmaadt Het is nog net niet te laat! Spraakwaterval Weet je het laatste nieuwtje al? Het water staat je aan de lippen Je moet niet in mijn vaarwater zitten of je gaat op apegapen liggen Je kan me niet ontglippen! Spraakwaterval, Ik ...

Ik kom je verklikken  En je werkelijkheid doorprikken Stop met verhalen aan te dikken Klikspaan halve maan  Je mag niet door mijn blaadje gaan Ik zet je in je blootje En neem je in het ootje De keizer heeft geen kleren aan Verschuilt zich achter een valse naam Ik stuur je spookschrijver uit de laan Ik dring door tot de harde kern Preciezer nog dan het CERN Ik wil het bij hoog en laag zweren Wat je ook wil beweren Ik zal je je lesje wel leren Ik druk je met de neus op de feiten Zonder formaliteiten  Ik gun je geen respijt Scheld je je vooringenomenheid kwijt Je hebt het enkel aan jezelf te wijten Alles wat je zegt ben je zelf Met je kop door de helft Keikoppen maak ik het leven zuur Ik zet ze met de rug tegen de muur Hun verweer is niet van lange duur Mijn aforismen zijn geen sofismen Maken een eind aan escapisme En verstoren dogmatisme Met een vleugje Zenboeddhisme  Wat is me dat met al die -ismen? Dit is het levende bewijs In de onvoorwaardelijke wijs Dat peis en vr...

De poëet is niet van de poes Mis poes mis poes  Je kan me toch niet pakken  Hij is geen katje om zonder handschoenen aan te pakken! Vanuit zijn liederrijke roes Poeiert hij pardoes  Pif, paf, Poef! Trefzeker verzen in de roos Zonder dat hij één keer bloost Pas op, hij vervoert je Te pas en te onpas Noemt je pampoeseken Met zijn dichterlijke smoezen  Heb je het in de smiezen? Terwijl hij poeslief  Zinnen zit te spinnen Dringt hij langs je oren binnen Met zijn grappen en grollen De kat krabt de krollen En wanneer je gaat snoezelen  Probeert hij het te verdoezelen  Je bent een vogel voor de kat Hij bakt je potsierlijk een poets De koetsier poetst de postkoets Voor je het weet, heeft de snoeshaan driemaal gekraaid En dan heeft ie je gepaaid Hij heeft al z'n woorden verdraaid Zijn pad met dubbele bodems bezaaid Of kraait hij te vroeg victorie? Heb je niet genoeg, verdorie Zijn zinnen zijn zo onbezonnen Je bent er haast ingestonken Geef je je zomaar gewonnen...

Ik ben op dreef de laatste week met licthjes bombastische Nederlandstalige metapoëzie met een vleugje Zen. Wat is de zin, en de onzin van poëzie? En welke kracht heeft de dichter? Hier is de volgende in de reeks:   Fantast Mieke hou je vast Hier komt de fantast Eraan met zijn bombast Hij klinkt niet altijd klankvast En schildert woorden Als een kleurrijke kwast Hij schrijft met veel bombarie, Neemt je taalgevoel op safari Is dit apekool en larie? Ontdekt de gekste creaturen Je krijgt het hard te verduren Hoelang zal dit hier nog duren? Met veel stampij Zet ie synoniemen op een rij  Is dit meer dan spielerei? Alleszins een serieus karwij Met een thesaurus Zo groot als een dinosaurus Rijmt de dichter zich Sinds mensenheugenis Tot in den treurnis Totaal de pleuris  Voor een taalkundige hoogmis  Of slaat hij echt de bal mis? Hij wordt gezocht Voor het vergezochte En wordt ervan beticht Woorden te plegen Tussen de regels van het gedicht Is dit taalgebruik ongepast? Ben je...

Mijn woorden stromen over Van woorddadige dadendrang Wat is het dat ik zo diep verlang? Sla ik op iets? Ik denk dat ik ze vang! Ik zing woordzuchtig Strijd tegen de verzuchting Ik ben nooit eens rustig Maar toch hou ik het luchtig Woord overboord! Woord overboord! Wie heeft er deze zin vermoord? De misdadiger wordt verhoord Heeft hij het slecht verwoord? Maar de hoorzitting beschadigt je gehoor Wurmt zich in je oren, draait maar door En valt niet in de kiem te smoren Zit dan toch eens stil, klinkt het in koor Het spijt me dat ik je stoor Kan ik je nog bekoren Ik heb altijd de waarheid gezworen Of heb ik m'n verstand verloren? Mijn woorden barsten open Zelfs al is de zin verzopen Ze proberen je om te kopen En zetten het op een lopen Hoezeer ze ook verdroten Ze kunnen niet worden opgesloten Laat oude koeien in hun sloten Wat heeft de jury besloten? 

Ik ben de zinloze zenzwetser Ik palaver en klets er op los uit mijn nek Ik vul je oren met drek Ik ben de verlichte oplichter Ik draai schielijk door en sticht er verwarring en nieuwlichterij met overdadige woordenbrij Mijn onzinnen zijn ondingen die liegen over verlossing en in kromme zinsbegoocheling de waarheid driewerf verloochenen Pas op voor valse profeten je zou beter moeten weten Wie is er klaar voor het gevaar van de zenzwendelaar? Mijn onzalig gezwans houdt geen steek en geeft je geen kans Je ontspringt maar net de dans Dit is gezellig gezenzever van een dromer, een zwever, zijn hoofd in de wolken zijn taal niet meer te vertolken Mijn eindeloos gemijmer doet je brein wegkwijnen Dit valt niet te rijmen Ik probeert je te lijmen Je kan het zo gek niet verzinnen Er valt niks tegen te beginnen Ik heb ze niet allemaal op een rij Het einde is nabij   Zoals Lucebert schreef, " Ik ben geen lieflijke dichter. Ik ben de schielijke oplichter." Wat maak ik mezelf en jullie eigen...

Can my words put anything right? Can they help those who suffer in all their plight? Stop bombs and guns in the middle of a fight? And the powers that be with all of their might? Does it make any difference if i write? Or is my writing just academic? My questions only epistemic? Aesthetic text administered as anesthetic The old blind lady starts to look a bit pathetic She doesn’t stand a chance of stopping a polemic What if justice just was a dream of the past? Made up by poets whose time didn’t last Can blank verses transcend color and caste when the pain is so widespread and vast, like words from the book to uplift the downcast? What good does it do to be but criticizing? Do i add insult to injury with my philosophizing? Can a writer really be this surprising, a deus ex machina to create an uprising? Or is this simply too much fantasizing?   Is lady justice blind? Has 'justice' become an empty word? I keep witnessing the horror on the news, and sometimes i feel completely los...

Nowhere to run, Nowhere to hide Born into bondage, endlessly trapped inside Just a drop  in an ocean of woes Desperately looking for allies, as their fate draws close Their pains and cries are not televised Don't ask questions, you are advised And who will see them, who will bear witness? Is this a testimony  of evolutionary fitness? As the world keeps silence we carry on with the violence The butcher washes his hands in cold-blooded innocence Yet who is to blame for all this upheaval? Is it the mere banality of evil? When they cease to be an individual, ending a life becomes business as usual Reduced to numbers, their names not disclosed Taken by the machine, the bodies simply disposed The ubiquity of iniquity is desensitizing As we inflict moral injury it keeps traumatizing Driven by greed, suffering becomes epidemic Covered by ignorance, the injustice is systemic How to stop a faceless murder? Where do we go from here, is there a way further? How can we help those beyond ho...

  Poiesis* Where does the poetry come from, what is its stem? Where do words go when there's no one to say them? Who will read me when i am no longer there? Does anybody know, does anyone even care? What will come out, when there's nothing left inside? How can i speak to You when i have nothing more to hide? Can one name the structure of existence? How to write a declaration of interdependence? Is there an Intelligence that is more than artificial? That makes real sense, and not superficial? Is there a meaning to creation? Or is this a mere figment of my imagination?   * Classical Greek for 'creation', 'artistic creation', 'poem'  This little poem was inspired by Thich Nhat Hanh's teachings on Interbeing and Buddhist psychology.  

Dharmadonder De Dharma dondert je van boven tot onder wonder boven wonder als bij heldere hemel En hoe meer je je verwondert, vraag je: Is gewoon dan zo bijzonder? Hoe heb ik mezelf zo bedonderd? De Dharma keert je ondersteboven en binnenste buiten Haalt je innerste uit en naar je verstand kan je fluiten Breekt al je ruiten is schuldig en gaat altijd vrijuit De Dharma overdondert je oorverdovend stil als het klappen van één hand - Boem, paukenslag - een klop van de Zenstok je krijgt een slag van de molen Alle gekheid op een stokje! De Dharma verkondigt je volmondig de werkelijkheid Praat je niet naar de mond Breek haar de bek maar open! Je kan het niet meer ontlopen Het gouden kalf is al lang verzopen Heb je het gesnopen? De Dharma verkapt vakkundig je vakjes naar de vaantjes En verklapt uitbundig waarom je in de waan was Na het feest komt de vaatwas ‘t Is tijd dat het gedaan was En je slechte bui van de baan was  

Please call me by my true names So I can see that my joy and pain are one - Thich Nhat Hanh    For a while i struggled with this thought: How can i practice mindfulness and meditation and find peace and happiness, while there is so much peace and injustice in the world? This poem came out of that contemplation. It is dedicated to my brother in the Dharma and activist friend Tom. When i breathe, let me breathe for Eric Garner and all those suffocating under discrimination and oppression And when i breathe, let me breathe for the officer who only knows how to react to challenge with violence When i walk, let me walk for the child in Gaza who can no longer walk home as he lost both his legs in a bomb explosion And when i walk, let me walk for the soldier who does not know  how to walk in peace but sees enemies everywhere When i eat let me eat for the mother in Darfur going hungry to save the last scraps of food for her starving children And when i eat let me eat for the mult...

This poem is inspired by Thich Nhat Hanh's story about  the warrior and the pine gate . Dear old pine gate Please let me come inside I have slayed all my demons and traveled far and wide I want to return home and sit by my master’s side Dear old warrior To enter through my door you must have a pure intention and stop running after more delusion, greed and hatred can pervert you at your core Oh petty pine gate Why don’t you open for me? So hard have i fought for all beings to be free Why do you hold me back from celebrating victory? Oh hard-headed warrior I cannot let you in Go sit by the river Did you really win? Take out your looking glass Do you see virtue or sin? Oh pitiless pine gate Am i at the gate of heaven or the gate of hell? I don’t know where I’m headed Please can you tell Was I really so glorious Or did my soul I sell? Oh weary warrior You have nothing left to hide Where else for you to go then to look deep inside Did you really slay your demons or was your demon pride?...

Here's a little song i wrote. I heard someone singing 'Sweet Home Alabama', and though the melody is catchy, i couldn't really resonate with the lyrics. My spiritual teacher taught me that our true home is the present moment, so i decided to change the lyrics. So this is my blues rock tribute to Thay and Plum Village. It was fun to try and combine the language of these two traditions. Here is how it goes, hope you like it.   Sweet Home Present Moment Melody: Sweet Home Alabama – Lynyrd Skynyrd I was feeling down and out in life Without a place to call my own Wanted to let go of my struggle and strife And find my way back home I heard about a teacher they called Thay Wanted to go and ask him how To find that pie up in the sky But he said: ‘It’s here and now’ CHORUS Sweet home present moment Where the skies are clear and true Sweet home present moment Oh, i'm coming home to you On i went to Plum Village for retreat To go and lay my burden down Time to rest my weary fe...

 This is a new song i wrote, inspired by Plum Village and the mystical poetry of old. In Plum Village, we have this saying: 'to be a drop in the Sangha (community) river' and to 'flow with the Sangha'. This led me to writing this song:       Lyrics   Into You i want to flow and of my self to let go To be one with the waves Any peril i can brave    I will stand through the storm Here i will die and be reborn Won’t you join hands with me as we dive into the sea        CHORUS Sea of love, take me Sea of love, wake me Sea of love   To be a drop in Your ocean Letting go of every notion Swaying only with Your motion Is the most profound emotion   To find the greatest love Far below is high above In these waters i will drown Deeper deeper i go down        CHORUS   To go beyond birth and death from my first to my last breath Sea you are my womb and sea you’ll be my tomb        CHORUS ...

Compassion grows as mindfulness slows A warm embrace brings a tear to my face A deep look, the words from the book As together we transform we bring calm into the storm We grow peace by peace to ease the raging seas See the new spring bud coming out after the flood Set free the white dove the answer remains love  

It’s great to be alive In 2025 Bombs keep falling taking children’s lives Keep hoping for peace through our struggle and our strife It’s great to be alive In 2025 It’s great to be alive In 2025 Did we elect leaders who won’t fool us and connive? Who is gonna take on Injustice that is rife? It’s great to be alive In 2025 It’s great to be alive In 2025 AI and algorithms what do they contrive? Who knows where we’re going with cars in self-drive? It’s great to be alive In 2025 It’s great to be alive In 2025 The richest in the world are making us deprived Will it be possible for equality to revive? It’s great to be alive In 2025 It’s great to be alive In 2025 A dictator’s regime takes a crash dive Let us keep on pushing for freedom to thrive It’s great to be alive In 2025 It’s great to be alive In 2025 What’s happening to our climate and wildlife It will be a great year if we all manage to survive It’s great to be alive In 2025 It’s great to be alive In 2025 May there be a way for us to arr...