Soulful Sadhak

A piece about my life in Sadhana Forest  and how living in a sustainable reforestation community contributes to my understand of Interbeing. Originally written for Wake Up . Adapted from an earlier post . Tree planting in Sadhana Forest The past four years, I have been living and volunteering in an eco-community in South India. We live very simply in thatched roof huts made from local, natural materials. Our community is off-grid and uses only electricity from our solar panels and the water we draw from our well. In our daily life, we practice reforestation, bringing back to life an almost extinct indigenous tropical forest on a 70-acre piece of land, returning water, trees, and life to a once-barren and deserted area. I have learned many practical things about community life and sustainable living practices, but the deepest teaching while living this life has been a very direct, lived experience of the reality of Interbeing. Living this close to nature and actively participat...

Zoals ik reeds schreef in mijn vorige blogpost , had mijn overweging om monnik te worden, het verlangen naar een relatie in mij aangewakkerd. Dit was een verlangen waar ik nooit veel aandacht aan had besteed, waarvan ik zelfs bij momenten beweerde dat ik het niet had, maar nu werd ik er plots onzacht mee geconfronteerd. De afgelopen maanden voelde ik dit verlangen dan ook heel sterk. Thuis in België probeerder ik wel, maar tegen beter weten in, want ik had niet echt het gevoel dat er veel mensen daar met dezelfde dingen bezig waren als ik. Dus toen ik naar Indië vertrok, hoopte ik in mijn achterhoofd toch een mooie, gelijkgestemde ziel tegen te komen. Ik ben hier ondertussen twee maanden, en ik het niet het gevoel dat het iets gaat worden. Ik ben veel aantrekkelijke vrouwen tegengekomen, de een al meer dan de ander, en ik heb veel goede banden gesmeed, maar toch is er nooit iets meer van gekomen. Doch, zong niet iemand ooit: You can’t always get what you want, but if you try, sometimes...

Veel meer dan een uiterlijke reis door een enorm (en) kleurrijk subcontinent, is mijn reis door India ook een innerlijke reis. Iedereen die ik hier tegenkom lijkt op zoek te zijn naar zichzelf, op de meest uiteenlopende manieren. Om mijn innerlijke reis beter te begrijpen, is het denk ik belangrijk dat ik eerst wat meer uitleg geef bij mijn beslissing om naar India te komen, en vooral, om geen monnik te worden, zoals ik lang dacht te doen. Tijdens mijn verblijf in Plum Village voelde ik nooit de behoefte om verder te gaan en in te treden. Ik denk dat mijn eigenzinnige en eigenwijze aard mij tegenhield om mij volledig over te geven aan de gemeenschap. Een paar weken na mijn thuiskomst van Plum, kwam echter voor het eerst de gedachte in mij op om in te treden. Je moet zeker eerst iets missen om de waarde ervan in te schatten. Ik heb altijd een hang gehad naar spiritualiteit, zelfs als klein kind al, en ik voelde die diepe behoefte om een spiritueel leven te leiden, een leven dat ‘anders’...