Knuffelcontact

Het idee voor dit liedje kwam tot mij toen ik in 2020 in België in lockdown zat, en een volgende lockdown werkte ik het verder uit. 'Knuffelcontact' was m.i. terecht het woord van het jaar in Vlaanderen. Het is zeer ontwapenend dat de minister van volksgezondheid zich van zulk taalgebruik bedient. Een goed leider kan in momenten van crisis de maskers laten vallen en recht tot ons hart spreken.

Het lied staat stil bij de vraag welke 'ziektes' onze maatschappij en onze geest nu echt het meest plagen, en wat daarvoor dan wel de oplossing moet zijn. Het is een poging een liedje te schrijven dat ook wel door een van mijn grote voorbeelden - Bart Peeters - geschreven zou kunnen zijn.


Tekst


Het gaat de laatste tijd, niet vreselijk goed met mij,
Ik voel me heel alleen
Het is de eenzaamheid, die zich als een virus verspreidt
Ik mis de mensen om me heen

Ik krijg zo stilaan het gevoel
Het leven heeft zo geen doel
Ik weet met mezelf geen blijf
Vandaar dat ik dit liedje schrijf


REFREIN

Knuffelcontact
Geef me knuffelcontact

Ik wil knuffelcontact
Dat je mij eens goed vastpakt
Ik hou het hier niet uit
Tot je mij in je armen sluit

Ik wil knuffelcontact
Dat je mij eens goed vastpakt
Dat je mij je hart binnenlaat
Voor heel de wereld vergaat

Knuffelcontact
Geef me knuffelcontact


Het is hier kil en doods, de afstand tussen ons is zo groot,
ik sta alleen op straat
Mijn verlangen naar jou is als koorts, zeg me hoe doen we zo voort,
ik vraag de minister om raad

Ik zie je alleen in mijn dromen
Hoe kan ik hieruit komen
Maar een ding kan me genezen
Ik zeg het u bij deze


REFREIN


En als ik de tv opzet, bederft dat nog meer de pret,
enkel bloed en oorlog overal
Het is de ziekte van het haten, maar leren we van te praten,
dan raken we misschien uit dit tranendal

Hoe kunnen we verbinden
en elkaar niet meer verblinden
We komen dichter bij elkaar
Ik heb de oplossing klaar


REFREIN


Comments

Post a Comment

Popular posts from this blog

Interbeing with the Environment

Image
The spirituality of a sustainable lifestyle The environment. It is a big issue these days. Our society lags behind in coming up with the right answers. Even in our own lives it is not easy to become aware of all the problems involved and live a life that is wholly sustainable. These issues are so deeply rooted in our society and it would take such a radical change to break away from all of them. It is easy to be acquiescent and just settle for second best. It can be even easier to just lose hope and settle with resentment. However, I think it is worth the effort to try and live a life the is integrally sustainable, for I belief that is not only good for our planet, but it is also a deeply mindful life, one where every action we take connects us with all living beings on our planet. The restoration work of Sadhana Forest I will share with you my story of how I try to live a life that is fully sustainable. It made me quit my job back home in Belgium and move to India to go and live in a ...
Read more

Dharmadonder

Dharmadonder De Dharma dondert je van boven tot onder wonder boven wonder als bij heldere hemel En hoe meer je je verwondert, vraag je: Is gewoon dan zo bijzonder? Hoe heb ik mezelf zo bedonderd? De Dharma keert je ondersteboven en binnenste buiten Haalt je innerste uit en naar je verstand kan je fluiten Breekt al je ruiten is schuldig en gaat altijd vrijuit De Dharma overdondert je oorverdovend stil als het klappen van één hand - Boem, paukenslag - een klop van de Zenstok je krijgt een slag van de molen Alle gekheid op een stokje! De Dharma verkondigt je volmondig de werkelijkheid Praat je niet naar de mond Breek haar de bek maar open! Je kan het niet meer ontlopen Het gouden kalf is al lang verzopen Heb je het gesnopen? De Dharma verkapt vakkundig je vakjes naar de vaantjes En verklapt uitbundig waarom je in de waan was Na het feest komt de vaatwas ‘t Is tijd dat het gedaan was En je slechte bui van de baan was  
Read more

Breath of Peace

Please call me by my true names So I can see that my joy and pain are one - Thich Nhat Hanh    For a while i struggled with this thought: How can i practice mindfulness and meditation and find peace and happiness, while there is so much peace and injustice in the world? This poem came out of that contemplation. It is dedicated to my brother in the Dharma and activist friend Tom. When i breathe, let me breathe for Eric Garner and all those suffocating under discrimination and oppression And when i breathe, let me breathe for the officer who only knows how to react to challenge with violence When i walk, let me walk for the child in Gaza who can no longer walk home as he lost both his legs in a bomb explosion And when i walk, let me walk for the soldier who does not know  how to walk in peace but sees enemies everywhere When i eat let me eat for the mother in Darfur going hungry to save the last scraps of food for her starving children And when i eat let me eat for the mult...
Read more