Zotte Amoureusheid

Dit is mijn openingszin
Het is hier dat ik begin
Met lyrische zwier
Je liederlijk te versieren
Tot ik je voor me win 

Met mijn gecharmeer
Ga ik voor de hoogste eer,
De poëtische prijs zo felbegeerd
Ik zweer het op m'n erewoord
Dit is waarvoor een dichter leeft 

Ik ben een man van cultuur
Het ligt in mijn natuur
Ik beschrijf je stijlfiguur 
Met versvormen zo puur,
Maak je helemaal tureluurs

Mijn zelfzekere zegswijzen
Zijn zeemzoete wijsjes
Die zingen als sijsjes
Jij verdient de Nobelprijs
Ik breng je van de wijs 

Ik wil met m'n uitdrukkingen
Indruk op je nalaten
Je diepe taalgevoelens aanpraten
Je met spreekwoorden bekoren
Ik kom je rust verstoren

Ik heb zin in je ronde volzinnen
Ik heb op jouw mijn zinnen gezet
Ik wil je verzinnen, je verzen minnen
Je met uitroeptekens vastpinnen 
Haal ik je met leestekens binnen?

Ik wil met je tussen de lijnen
Van mijn kwintijnen verdwijnen
Tot je de tel kwijtraakt 
Van de woordspelingen die ik maak
Dan sla ik je aan de haak

Met mijn snedige zinsneden
Spreek ik in de directe rede
Ik wind er geen doekjes om
Ik zet de verbloeminkjes buiten
Ik kom je zinsbouw nafluiten

Ik zal je niet vervelen
Maar spelen met je zinsdelen
Ben letterlijk zinnenstrelend
Kom je zinnen stelen en
Met vingers van licht bespelen

Ik schrijf je neder
En leg je vast heel teder
Met der zotheid lofrede
En bewaar de lieve vrede
Met een schijn van goede zeden

Ik kom je versmoren
Met mijn orgie van woorden
Smoor tot over de oren
Ik laat van me horen
Gedraag me niet naar behoren

Mijn verbeelding is niet in te tomen
Ze kent geen beperking
Op de werking van werkwoorden
Maar hoe jij ze zal beantwoorden
Daar kan ik alleen van dromen